நல்வரவு

வணக்கம் !

Thursday, 23 April 2015

எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தனுக்கு நினைவஞ்சலி



தமிழ் இலக்கிய உலகில் ஜே.கே என்று அழைக்கப்பட்ட எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தன் (1934 –2015) 08/04/2015 அன்று சென்னையில் காலமானார். 

இவர் மறைவுக்குத் தலைவர்களும், திரையுலகப் பிரபலங்களும், ‘எழுத்துலகச் சிற்பி,’  ‘சிறுகதை இலக்கியத்தின் முடிசூடா மன்னன்,’  ‘தமிழ் இலக்கிய ஒளிச்சுடர்,’  ‘படிக்காத மேதை,’  ‘முற்போக்குச் சிந்தனைவாதி,’  ‘தமிழ் இலக்கிய பிதாமகன்,’ என்றெல்லாம் புகழாரம் சூட்டிக் கண்ணீரஞ்சலி செலுத்தியுள்ளனர். 

கடலூரில் வேளாண்குடும்பத்தில் பிறந்து ஐந்தாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்த இவர், இலக்கியத்துக்கான மிக உயர்ந்த விருதான ஞானபீட பரிசு பெற்றதோடு, சாகித்ய அகாடமி, பத்ம பூஷன் ஆகிய விருதுகளையும் பெற்றுள்ளார்.   
  
1950 களில் சரஸ்வதி, தாமரை, ஆனந்த விகடன் ஆகிய இதழ்களில் எழுதத் தொடங்கினார்.  அக்னிப் பிரவேசம், யுகசந்தி, உண்மை சுடும் போன்ற சிறுகதைகள், இவரைப் புதுமைப்பித்தனின் வாரிசாக அடையாளம் காட்டின.  சாகித்ய அகாடெமி விருது பெற்றுத் தந்த, ‘சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்,’ நாவல் தினமணிக் கதிரில் தொடராக வெளிவந்தது. 

‘ஒரு வீடு ஒரு மனிதன் ஒரு உலகம்,’ ‘சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்,’ ‘ஒரு நடிகை நாடகம் பார்க்கிறாள்,’ ‘யாருக்காக அழுதான்,’ ‘உன்னைப் போல் ஒருவன்,’ போன்றவை, காலத்தை வென்று நிற்கும் இலக்கியப் படைப்புக்கள்.  எழுத்துலகில் மட்டுமின்றி, திரையுலகம், அரசியல் எனப் பல தளங்களிலும் தம் முத்திரையைப் பதித்தவர் ஜெயகாந்தன்.


வணிக இதழ்களில் கூட இலக்கியத் தரமான கதைகளை எழுத முடியும் என்பதை மெய்ப்பித்தவர்.  விகடனில் ‘அக்னி பிரவேசம்,’ சிறுகதை வெளி வந்த போது, அதற்கு வாசகர்களிடமிருந்து பலத்த எதிர்ப்பு கிளம்பியது.

இக்கதையில் கல்லூரியில் படிக்கும் பெண்,  தன் பெண்மையைப் பறிகொடுத்து வந்து நின்று அழும் நேரத்தில் தாய் அவள் தலையில் தண்ணீரைக் கொட்டிச் சொல்லும் வசனம் இது:-

“நீ சுத்தமாயிட்டேடி குழந்தே, சுத்தமாயிட்டே. உன் மேலே கொட்டினேனே அது ஜலமில்லேடி, ஜலம் இல்ல. நெருப்புன்னு நெனைச்சுக்கோ. உன் மேலே இப்போ கறையே இல்லே. நீ பளிங்குடீ. பளிங்கு.. மனசிலே அழுக்கு இருந்தாத்தான்டி அழுக்கு. உம் மனசு எனக்குத் தெரியறது. உலகத்துக்குத் தெரியுமோ? அதுக்காகத்தான் சொல்றேன். இது உலகத்துக்குத் தெரியவே கூடாதுன்னு.”

இக்கதையின் எதிர்வினை பற்றி ஜெயகாந்தன் கூறுவதைக் கேளுங்கள்:-  “என் கதையின் முடிவை மாற்றியும், அந்தக் கதாபாத்திரத்தைக் கொன்றும் அதே தலைப்பில் கதை எழுதித் தமிழ்நாட்டின் பெரும் பத்திரிக்கைகளில் அவற்றுக்கு ஊக்கம் தந்து, நடந்த அத்துமீறல்களைச் சகித்துக் கொண்டிருந்தேன்.  எழுதுகிற பணிக்குப் பொறுமை மிக மிக இன்றியமையாதது.  நான் ஒரு நாவலே எழுதுவதற்கு அந்த அத்துமீறல்களும், எனது அக்னிபிரவேசமும் காரணமாதலால், அவர்களுக்கும் கூட நான் நன்றி பாராட்டுகிறேன்.”

அக்னி பிரவேசத்தின் கதையின் முடிவை மாற்றிச் ‘சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்,’ நாவலை அவர் எழுதினார்.  இக்கதையில் அதே போலப் பெண்மையைப் பறிகொடுத்து விட்டு வந்து பெண் நிற்கும் போது, சத்தம் போட்டு ஊரைக்கூட்டி எல்லோருக்கும் வெட்ட வெளிச்சமாக்கிவிடும் தாயால்  அப்பெண்ணின் வாழ்வு எவ்வளவு சீரழிந்து போகிறது என்பதை அருமையாக விளக்கியிருப்பார். 

இந்நாவல் திரைப்படமாகவும் வெளிவந்தது.  கங்கா பாத்திரத்தில் நடிகை லட்சுமி அற்புதமாக நடித்திருப்பார்.  இந்நாவலின் தொடர்ச்சியாகக் ‘கங்கை எங்கே போகிறாள்?’ என்ற தொடர்கதையை எழுதினார். 

எழுதியவற்றுள் தமக்கு மிகவும் பிடித்ததாக ஜெயகாந்தன் சுட்டியது ‘ஒரு மனிதன், ஒரு வீடு, ஒரு உலகம்’.  இக்கதை நாயகன் ஹென்றி  ஊர், மொழி, இனம் கடந்த ’யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்,’ என்ற உயரிய் மனப்பான்மை கொண்ட உலகப் பொது மனிதனாக  உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறான்.   ’என் உள்ளம் தான் ஹென்றி,’ என்று இவர் ஒரு நேர்காணலில் கூறினாராம். 

இரண்டாம் உலகப்போரின் போது சபாபதிப்பிள்ளை, மைக்கேல் அவரது மனைவி மூவரும் ரங்கூனிலிருந்து இந்தியாவுக்குத் தப்பியோடி வரும் வழியில், ரயில் நிலையத்தில் அநாதைக் குழந்தையாகக் கண்டெடுக்கப் படுகிறான் ஹென்றி. 

தன் வளர்ப்புத் தந்தையின் மறைவுக்குப் பின் பெங்களூரிலிருந்து அவரது கிராமமான கிருஷ்ணராஜபுரத்துக்கு  வருகிறான். இவ்வூரின் வாழ்க்கை சூழலே நாவலின் பின்னணியாக அமைந்துள்ளது.
 

அவ்வூர் உயர்நிலைப்பள்ளியில் ஆசிரியராகப் பணிபுரியும் தேவராஜன் என்பவனுடன் நட்பு ஏற்படுகிறது. தன் கிராமத்துப் பழக்க வழக்கங்களில் அதிருப்தியும் வெட்கமும் கொள்கிறவனாகவும், அச்சூழலில் அந்நியப்பட்டும் வாழ்கிறான் இவன்.

ஆனால் எங்கோ பிறந்து பெங்களூரில் வளர்ந்த ஹென்றி, தன் வளர்ப்புத் தந்தையின் கிராமத்துக்கு வந்து, அந்த வாழ்க்கையை அதன் இயல்புகளோடு ஏற்றுக்கொண்டு கிராமச் சூழலோடு ஒன்றிப் போகிறான்.  அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

ஜெயகாந்தன் என்பது ஒற்றைச் சொல்லில் ஒரு சரித்திரம்; இந்திய இலக்கியத்தின் தமிழ் அடையாளம் என்கிறார் கவிஞர் வைரமுத்து. . 

இவர் எழுத்துக்களை வாசிப்பதே, நாம் இவருக்குச் செய்யும் மரியாதை.   தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் என்றென்றும் இவருக்குச் சிறப்பான இடம் உண்டு என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. .

(‘நான்கு பெண்கள்' தளத்தில் 13/04/2015 அன்று வெளியானது)

(படம் நன்றி இணையம்)                                      

Sunday, 12 April 2015

பறவை கூர்நோக்கல் - 4 - மைனா

மைனா 


தமிழகத்தில் பரவலாகக் காணப்படுவதால், எல்லோருக்கும் மிகவும் பரிச்சயமான பறவை மைனா - MYNA (STARLING) (Acridotheres tristis).

மைனா (Mynah) என்ற ஹிந்தி பெயரின் மூலம் சம்ஸ்கிருதம்(Madana).  நாகணவாய்ப்புள் என்ற பெயரில், நம் இலக்கியங்களில் இடம் பெற்றிருக்கும் பறவை இதுவே.       

இதன் உடல் காப்பிக்கொட்டை நிறம்; தலை கறுப்பு; கண்ணைச் சுற்றி மஞ்சளாகவும், வாலுக்கடியில் வெண்மையாயும் இருக்கும்.  புறா, காகம், சிட்டுக்குருவி போல, மனிதர்கள் வசிக்குமிடங்களில் வாழும்.  காலத்துக்கேற்றாற் போல் கிராமங்களில் மட்டுமின்றி, பெரிய நகரங்களிலும் வாழ்வதற்குத் தன்னைத் தகவமைத்துக் கொண்ட பறவை.      

பூச்சி, புழு, பழம், தேன் என எல்லாமும் தின்பதால், இது ஓர் அனைத்துண்ணி.

மரப்பொந்து, கட்டிட ஓட்டைகள், பாறை இடுக்குகள் ஆகியவற்றில் கூடு கட்டும்.  பழைய தாள், வைக்கோல், துணி ஆகியவை இவை கூடுகட்டப் பயன்படுத்தும் பொருட்கள். 

ஆஸ்திரேலியாவில் தெரியாத்தனமாய் இதனை அறிமுகப்படுத்தப் போய், அசுர வேகத்தில் வளர்ந்து, அக்கண்டத்தையே நடுங்க வைத்துள்ளதாம்.  அங்குள்ள உள்ளூர் பறவையினங்களை ஒடுக்கிவிட்டு, குறுகிய காலத்தில் பன்மடங்கு பெருகி ஆக்கிரமிப்பு நடத்தும் அழிவு சக்திகளில் மிக முக்கிய இடத்தை இது பெற்றிருக்கிறது. 
நம்மூரில் கரிச்சான், கழுகு, பருந்து போன்ற ஜாம்பவான்கள் இருப்பதால், இதன் ஜம்பம் இங்குப் பலிக்கவில்லை போலும்!  ஒண்டப்போன ஆஸ்திரேலியாவில் இது ஆக்கிரமிப்பு நடத்தும் விதத்தைச் சுவாரசியமாகப் பகிர்ந்திருக்கிறார் கீதா, ஒண்ட வந்த பிடாரிகள் - மைனாக்கள் என்ற இக்கட்டுரையில்.  

தென்னிந்தியாவில் ஏழு வகை மைனாக்கள் இருக்கின்றனவாம்.       

கருந்தலை மைனா (Brahminy Starling)


உச்சந்தலை, பிடரி கறுப்பாகவும் வயிறும் நெஞ்சும் ஆரஞ்சு நிறத்திலும் இருக்கும்.  பெரும்பாலும் ஜோடியாகவே காட்சி தருகின்றது.  

எதிர் வீட்டு மாடியில் இரண்டு ஆண்டுகளாகக் குடியிருக்கிறது.  யாருக்கும் இதன் பெயர் தெரியவில்லை.  ஜெகநாதன் எழுதிய பறவைகள் அறிமுகக் கையேட்டில் இடம் பெற்றுள்ள படம் மூலம் இதை அறிந்துகொண்டேன். 

இது குடித்தனம் நடத்தும் இடம் எது தெரியுமா?  சிருஷ்டி கழிக்க வைப்பார்கள் அல்லவா பொம்மை, அதனுள் தான். 


பொம்மையின் கொம்புகள் இரண்டும் உடைந்துவிட, அதனைத் தம் வாழ்விடமாகத் தேர்ந்தெடுத்து விட்டது.  எனவே உயரமான கட்டிடங்களில் வைக்கும் திருஷ்டி பொம்மையின் கொம்புகளை மட்டும் உடைத்து வைத்து விட்டால், திருஷ்டியும் கழியும்; ஒரு பறவை குடும்பத்துக்கு வாழ்விடம் கொடுத்த புண்ணியமும் கிடைக்கும்!     

நன்றி:- பறவைகள் அறிமுகக் கையேடு – ப.ஜெகநாதன் & ஆசை
முதல் மைனா படம் – நன்றி இணையம்    

Wednesday, 1 April 2015

சிட்டுக்குருவியை அழிவிலிருந்து மீட்க நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

கூடு தயார்!
(நான்கு பெண்கள் தளத்தில் 23/03/2015 அன்று வெளியான கட்டுரை)

1.   மரம், மூங்கில், அல்லது  மண் கலயம் ஆகியவற்றுள் ஏதேனும் ஒன்றாலான கூடு செய்து வாயில் முகப்பிலோ  (Portico), ஜன்னல் பக்கத்திலோ தொங்க விடுங்கள்;  காலணி, காம்பளான் அட்டைப் பெட்டிகளின் நடுவில் 32 மி.மீ அளவு ஓட்டை போடுங்கள்;  பெரிய ஓட்டையாக இருந்தால் காகம் போன்ற பெரிய பறவைகள், அதன் வழியே அலகை விட்டுக் குஞ்சுகளைத் தின்றுவிடக்கூடும். 
 
கூட்டுக்குள் குருவி! 
(நான் ‘சர்ப் எக்செல்’ பெட்டிகளைப் பயன்படுத்துகிறேன்.  நன்கு திறந்து வைத்து சோப் வாசனை முற்றிலும் நீங்கிய பிறகு பயன்படுத்தவும்.)
குஞ்சுகள் சிறகு முளைத்துப் பறந்த பிறகு, பழைய அட்டைப் பெட்டியைக் கழற்றிவிட்டுப் புதிதாக மாட்டவும்.   ஓரிரு நாட்களில் அடுத்த ஜோடி வந்துவிடும் குடித்தனம் நடத்த!  கூட்டுக்கு அவ்வளவு கிராக்கி!
வைக்கோல் இருந்தால் அட்டைப் பெட்டியில் கொஞ்சம் போட்டுவைக்கலாம்; இல்லையேல் வெறுமனே வைத்தால் போதும்.
பழைய பூந்துடைப்பான்களைத் தூக்கிக் குப்பையில் எறியாமல்  ஏதாவது ஓர் இடத்தில் போட்டு வைக்கவும்; அவற்றிலிருந்து மிருதுவான பஞ்சு போன்ற நார்களை உருவி எடுப்பதில் சிட்டுக்குருவி கெட்டி!
 
அடை காக்கும் குருவி
2.   கூட்டுக்கு அடுத்துத் தேவை உணவு.  கம்பு, கேழ்வரகு, அரிசி நொய், போன்ற தானியங்களை உணவளிப்பான் (Bird Feeder) மூலம் போடலாம்.   தட்டில் போட்டும் வைக்கலாம்.  குஞ்சு பொரித்திருக்கும் போது சுடு சாதத்தை மோரோ, பாலோ ஊற்றிக் குழைவாகப் பிசைந்து வைக்கலாம். 
    

3.   மூன்றாவது மிக முக்கியம் தண்ணீர்.  இரண்டு அதிக ஆழமில்லாத மண்சட்டிகளை வாங்கித் தண்ணீர் ஊற்றி வைக்கவும்.  ஒன்று குடிப்பதற்கு; இன்னொன்று குளிப்பதற்கு.  தினமும் நீரை மாற்றுவது அவசியம்.

4.   இப்போது எங்குப்பார்த்தாலும் புல்தரை (LAWN) வளர்ப்பது நாகரிகமாயிருக்கிறது.  பறவைகளோ, வண்ணத்துப்பூச்சிகளோ  அண்டாத இந்தப் புல்தரைக்குப் பதில் வீட்டைச் சுற்றிச் சிறிதளவே மண் இருந்தாலும் முல்லை, மல்லிகை, நந்தியாவட்டை, இட்லிப்பூ, அரளி போன்ற செடி, கொடி வகைகளை வளருங்கள்.  பெரிய தோட்டமாயிருந்தால் பழ மரங்களை வளர்க்கலாம்.  சிட்டுக்குருவிக்கு மட்டுமின்றி, மற்ற சிறு பறவைகளுக்கும் புதர்ச்செடிகள் அவசியம். 

5.   தோட்டத்தில் இரசாயன பூச்சிக்கொல்லி மருந்து பயன்படுத்தவே கூடாது.

6.   கல் மாவுக்குப் பதில் அரிசிமாவைக் கோலத்துக்குப் பயன்படுத்துங்கள்.

7.   கூட்டுக்கு அருகிலோ, கீழேயோ நின்று சத்தம் போடக்கூடாது. பட்டாசு வெடிச்சத்தம் கூடவே கூடாது.
 
காலியான கூடு!
குழந்தை வரம் வேண்டி அரச மரத்தைச் சுற்றியவுடன், அடி வயிற்றைத்  தொட்டுப் பார்த்த கதையாகக் கூட்டைக் கட்டியவுடனே, குருவி வந்து கூடு கட்டும் என எதிர்பார்க்கக் கூடாது.  சில நாட்கள் ஆகலாம்; மாதங்களும் ஆகலாம்.
ஆனால் ஒரு முறை சிட்டுக்குருவி கூடு கட்டத் துவங்கிவிட்டால், அதற்குப் பிறகு வரிசையாக அடுத்தடுத்த ஜோடி வந்து கொண்டே இருக்கும்.

எங்கள் தெருவில் முதலில் நான்கு சிட்டுக்குருவிகள் மட்டுமே இருந்தன.  இப்போது இருபதுக்கும் மேற்பட்ட குருவிகள் உள்ளன.  எனவே நாம் மனது வைத்தால் கண்டிப்பாக குருவிகளின் எண்ணிக்கையைப் பெருக்க முடியும் என்பது என் அனுபவத்தில் நான் கண்ட உண்மை. 

தெருத்தெருவாகச் சுற்றியலைந்து கூடு கட்டத் தோதான இடத்தைக் கண்டுபிடிப்பது ஆண்குருவியின் வேலை.  இடம் கிடைத்தவுடன் இது என் இடம்; இங்கு வேறு யாரும் வரக்கூடாது என்று நான்கெல்லை வகுத்துக்கொண்டு பெண்குருவியைக் கவர அதிகச் சத்தத்துடன் ஒலியெழுப்புமாம். 

பெண்ணுக்கு ஆண் பார்த்த இடம் பிடித்திருந்தால், ஜோடி சேரும்.  தம்பதி சமேதரராக இரண்டும் சேர்ந்து கூட்டுக்கான பொருட்களைச் சேகரம் செய்யும்.  ‘இது என் வேலையில்லை;  நீதான் செய்யணும்,’ என்ற போட்டாப் போட்டி இக்குருவி இனத்தில் இல்லை!     

“க்கும்! ரொம்ப யச்சனமா இடம் பார்த்திருக்கு பாரு!” என்று பெண்குருவி  ஆணின் முகத்தில் காறித் துப்பிவிட்டுப் போய் விட்டால், அதனைக் கவர ஆண் வேறு இடம் தேட வேண்டும்!  இல்லாவிட்டால் இந்தக் கூட்டுக்குச் சம்மதம் தெரிவிக்கும் பெண் கிடைக்கும் வரைப் பொறுத்திருக்க வேண்டும்! 

ஆனால் இக்காலத்தில் கூடு கட்ட ஏதாவது இடம் கிடைத்தால் போதும் என்ற பரிதாபமான சூழ்நிலையில், பெண்குருவி ஆண் தேர்ந்தெடுக்கும் இடத்தை நிராகரிக்கும் வாய்ப்புக்கள் மிகவும் குறைவு தான்.   
 
கூட்டினுள் இருந்தவை
சிட்டுக்குருவி தினம் பற்றிப் பேசும் போது நேச்சர் பார் எவர் சொசைட்டியின் (Nature Forever Society) நிறுவனர் முகமது திலவார் (Mohamed Dilawar) பற்றி அவசியம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். 
சிட்டுக்குருவியினத்தைக் காப்பாற்றத் தம் முழு நேரத்தையும் அர்ப்பணித்திருக்கும் இவர் துவங்கிய ‘நம் சிட்டுக்குருவியைக் காப்பாற்றுவோம்,’ (SAVE OUR SPARROWS)  (SOS) என்ற விழிப்புணர்ச்சி இயக்கம் கின்னஸ் உலக சாதனை புத்தகத்தில் இடம் பெற்றுள்ளது.  புர்ஹானி பவுண்டேஷனுடன் (Burhani Foundation (India) இணைந்து 52000 பறவை உணவளிப்பான்களை உலகமுழுதுக்கும் வழங்கியிருக்கிறார்.  இவரைப் பற்றி மேலும் அறிந்து கொள்ள இணைப்பு:-  http://www.natureforever.org/  

வேளாண்மை விளைச்சலுக்குச் சிட்டுக்குருவி எவ்வளவு தூரம் உதவுகிறது  என்பதை இவர் சொல்லும் சீனாவின் வரலாற்று நிகழ்விலிருந்து நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியும்:- 

1957 ஆம் ஆண்டு வேளாண் அறுவடை மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்டதற்கு  எலி, சிட்டுக்குருவி, ஈ, கொசு ஆகியவற்றைக் காரணம் காட்டிய சீன அதிபர் மாசே துங்,  1.96 பில்லியன் குருவிகளைக் கொல்லுமாறு உத்தரவிட்டார். 

சிட்டுக்குருவி பூச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தி, விளைச்சலுக்கு உதவி செய்கிறது என்று பறவையியலார் கடுமையாக  எச்சரித்தும், அவர் கேட்கவில்லை.   இவர் ஆணைப்படி 1958 ஆம் ஆண்டு டிசம்பருக்குள் அநியாயமாக 194,432 அப்பாவிக் குருவிகள்  கொல்லப்பட்டன.
ஆனால் அதற்கடுத்த ஆண்டு பூச்சிகளின் கடுமையான தாக்குதலால் விளைச்சல் படு மோசமாகப்  பாதிக்கப்பட்டதோடு, 1960 -62 ல் ஏற்பட்ட கடுமையான பஞ்சத்துக்கு 40000 சீனர்கள் பலியாயினர்.

சரி, நண்பர்களே!  உங்களுக்குக் கடைசியாக ஒரு வேண்டுகோள்!
சிட்டுக்குருவிகளைப்  பாதுகாக்க வேண்டிய  அவசியத்தைக் குழந்தைகளுக்கும் இளைய தலைமுறைக்கும்  எடுத்துக் கூறி,  இயற்கையை  நேசிக்கக் கற்றுக் கொடுங்கள்.
இக்கட்டுரையை வாசித்த ஒவ்வொருவரும் இன்று முதல் சிட்டுக்குருவியைக் காக்கும் நடவடிக்கையில் இறங்குவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையுடன் விடைபெறுகிறேன்.  கட்டுரையைப் பொறுமையாக வாசித்தமைக்கு என் நன்றி.

Wednesday, 25 March 2015

இன்று சிட்டுக்குருவி! நாளை நம் சந்ததிகள்!

ஆண்குருவி

(20/03/2015 சிட்டுக்குருவி தினத்தை முன்னிட்டு நான்கு பெண்கள் தளத்தில் வெளியான கட்டுரை)

சிட்டுக்குருவி தினம் கொண்டாடுவதால் ஏதேனும் பலன் இருக்கிறதா என்றால் கண்டிப்பாக இருக்கிறது.  20/03/2010 அன்று முதன்முதலாக இது கொண்டாடப்பட்ட பின்னரே, இக்குருவி அழிவின் விளிம்பிலிருந்த உண்மை வெளியாகி, நாடுமுழுதும் பரவலான விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டது.  .
  
அதுவரை இளம்வயது தோழர்களாய் கூட்டங்கூட்டமாக  நம்மோடு கூடவே வளர்ந்த இக்குருவிகள், நம்மூரில் மட்டும் தான் இல்லை என்று நினைத்திருந்த பலருக்கு, இவை எங்குமே இல்லை, எண்ணிக்கை மிகவும் குறைந்து வருகிறது என்ற தகவல் அதிர்ச்சியைத் தந்தது.     
 
பெண்குருவி

இவற்றின் அழிவுக்கு முக்கிய காரணங்களாகச் சொல்லப்படுவன:-
1.   சிட்டுக்குருவி மனிதரை அண்டியே வாழுமினம்.  அக்காலத்தில் இவை கூடு கட்ட, நம் ஓட்டு வீடுகளில் சந்து, பொந்து, மாடம், பரண், பனஞ்சாத்து, சுவரில் தொங்கிய புகைப்படங்கள் போன்ற மறைவிடங்கள் பல இருந்தன. 
மேலும் தோட்டத்திலிருந்த புதர்ச்செடிகளும், குறுமரங்களும் காகம், கழுகு போன்ற பெரிய பறவைகளிடமிருந்து சரியாகப் பறக்கத் தெரியாத இளங்குஞ்சுகளுக்கு (FLEDGLING)அடைக்கலம் கொடுத்தன.    

இன்று கான்கிரீட் வீடுகளில், இவை கூடு கட்ட மறைவிடம் ஏதுமில்லை.  காணுமிடமெல்லாம் பெருகி வரும் அடுக்கக வீடுகளில், தோட்டத்துக்கு ஏது இடம்?

2.    இயற்கை வேளாண்மையைக் கைவிட்டு நாம் வயல்களில் அளவுக்கதிகமான இரசாயன பூச்சிக்கொல்லி மற்றும் உரங்களைப் பயன்படுத்தியதன் விளைவாகப் புழுக்கள் முற்றிலுமாக அழிந்து விட்டன.  . 

எனவே உடல் வளர்ச்சிக்குத் தேவையான புரோட்டீன் மிக்க புழுக்களை மட்டுமே இரையாகக் கொள்ளும் இளங்குஞ்சுகளுக்குக் கடுமையான உணவுப் பற்றாக்குறை.  மேலும் இத்தானியங்களைத் தின்னும் குருவிகள், இரசாயன வீரியம் தாங்காமல் இறந்துவிடுகின்றன.

3.   அரிசி, நெல் போன்ற வறண்ட தானியங்களை உண்ணும்  இவற்றுக்குத் தண்ணீர் அதிகம் வேண்டும்.  ஆனால் வெயில் காலங்களில் நீர்நிலைகள் வறண்டு கிடப்பதால், தேவையான தண்ணீர் கிடைப்பதில்லை.      

4.   செல்போன் கோபுரங்களின் கதிர்வீச்சு ஒரு காரணம் என்று சொல்லப்பட்டாலும், இது ஆதாரபூர்வமாக இன்னும் நிரூபிக்கப் படவில்லை.

காலத்துக்கேற்ப ஓட்டு வீட்டை கான்கிரீட் கட்டிடங்களாக மாற்றிக் கொண்ட நாம்,  நம்மை அண்டியே அதுவரைக் குடித்தனம் நடத்தி வந்த இந்தச் சின்னஞ்சிறு உயிரைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், அம்போ என்று நட்டாற்றில் விட்டது நியாயமா?.    

‘சிட்டுக்குருவியின் கூட்டைக் கலைத்தால் பாவம்; அது கூடு கட்டுவது குடும்பத்துக்கு நல்லது,’ என்று நம் முன்னோரிடமிருந்த நம்பிக்கையால் தடையேதுமில்லாமல், அக்காலத்தில் இதன் இனப்பெருக்கம் நடைபெற்றது.   .
மேலும் கிராமத்தில் வீட்டுக்கூரையின் முன்பக்கம் இவை கொத்தித் தின்னப் வயலில் புதிதாக அறுத்த நெல்மணி கொத்துக்களைச் செருகி வைப்பார்களாம்.  இயற்கையை நேசித்தல் அவர்கள் வாழ்வோடு இரண்டறக் கலந்திருந்தது.  ஆனால் நாமோ இயற்கையை விட்டு வெகுதூரம் விலகி வந்து விட்டோம்!  அதன் விளைவைத் தான் இப்போது அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். 

மனிதரிடம் அடைக்கலம் புகுவதால், இதற்கு அடைக்கலக்குருவி என்ற பெயரும் உண்டு.  ஆனால் இன்று இக்குருவிக்கு அடைக்கலம் கொடுப்பார் யாருமில்லை.

‘சிட்டுக்குருவியால் நமக்கென்ன பயன்? ஏன் அதைக் காப்பாற்ற வேண்டும்?’ என்று கேட்கும் அறிவாளிகளும்(!) இன்று நம்மிடையே இருக்கத் தான் செய்கிறார்கள். 

இவர்களுக்கு நான் சொல்லும் பதில் இது தான்:-
இயற்கையில் தாவரம், புழு, பறவை, விலங்கு, மனிதன் என அனைத்தும் உணவுக்காகத் தொடர் சங்கிலி போலப் பின்னிப் பிணைந்து ஒன்றையொன்று சார்ந்து வாழுமாறு படைக்கப்பட்டுள்ளன.
 
பறவைகள் அழிகின்றன என்றால், இச்சங்கிலி ஏதோ ஓர் இடத்தில் அறுபட்டிருக்கிறது என்ற உண்மையை நாம் அறிந்து கொண்டு, உடனடியாக மீட்பு நடவடிக்கையில் இறங்க வேண்டும்.  இல்லையேல் மொத்த சங்கிலியும் அறுபட்டு வீழ்ந்து விடும்.

“இயற்கைச் சுற்றுச்சூழலின் சமன்நிலையை அறிவிப்பவை பறவைகள் தாம்; அவற்றுக்குக் கேடு எனில், நாமும் கூடிய விரைவில் சிக்கலுக்கு ஆளாகப் போகிறோம் என்று அர்த்தம்,” என்கிறார் பறவை ஆராய்ச்சியாளர் ரோஜர் டோரி பீட்டர்சன்.(Roger Tory Peterson)  .  

சிட்டுக்குருவியைக் காப்பதால் எனக்கென்ன நேரடி நன்மை என்று ஒவ்வொன்றுக்கும் லாப நஷ்டம் கணக்குப் போட்டுப் பார்த்து உதவி செய்யுமளவுக்கு மனங்கள் குறுகிப்போன இந்நாளில், முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவு, வாஸ்து சாஸ்திரம் மிகப் பிரபலமாயிருக்கிறது.

கீரைக்காரியிடம் ஒரு ரூபாய்க்கு ஒரு மணி நேரம், பேரம் பேசும் நம் மக்கள், வாஸ்துவுக்காக சீனா மூங்கிலை நூற்றைம்பது ரூபாய்(!) கொடுத்து வாங்கி வரவேற்பறையில் வைத்து அனுதினமும் அக்கறையாகக் கவனிக்கிறார்கள்.  இந்த மூங்கிலால் இவர்களுக்குப்  பலன் கிடைக்கிறதோ இல்லையோ, சீனாக்காரனுக்குக் கண்டிப்பாகக் கிடைக்கிறது.  அவனுக்குத் தான் நம் வாஸ்துவினால் கொண்டாட்டம்!

‘சிட்டுக்குருவி உங்கள் வீட்டில் கூடு கட்டிக் குஞ்சு பொரித்தால், ஒரே மாதத்தில் உழைக்காமல் கோடீசுவரன் ஆகி விடலாம்,’ என்று பிரபல வாஸ்து ஜோசியர் யாராவது சொன்னால் போதும்; அதற்குப் பிறகு நாம் சிட்டுக்குருவி தினம் அனுசரித்து, இப்படிப் புலம்பிக்கொண்டிருக்க  வேண்டிய அவசியமில்லை. வாஸ்து ஜோசியர் யாராவது மனம் வைக்க வேண்டும்!

www.citizensparrow.in/ என்ற தளம் 2012 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் சிட்டுக்குருவியைப் பார்த்த இடங்களைப் பற்றிய தகவல்களை இணையத்தில் பதிவு செய்யுமாறு பொதுமக்களுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்தது.  (நானும் கலந்து கொண்டு, எனக்குத் தெரிந்த தகவல்களை அளித்தேன்.)


8780 இடங்களிலிருந்து 5924 பேர் கலந்து கொண்டு அளித்த 11146 தகவல்களின் அடிப்படையில் இத்தளம், சிட்டுக்குருவி எங்கெங்கு இருக்கிறது, எங்கு இல்லை என்ற பட்டியலைத் தயாரித்து  வெளியிட்டிருக்கிறது. மேற்கூறிய தளத்துக்குச் சென்றால் முழு விபரங்களை அறிந்து கொள்ளலாம். 


இப்போதும் கூட இத்தளத்தில் உங்கள் பெயரைப் பதிவு செய்து கொண்டு, உங்களூரில் சிட்டுக்குருவியைப் பார்த்த தகவல்களை அளித்து, இது பற்றிய கணக்கெடுப்புக்கு உங்களால் உதவ முடியும்:-   இணைப்பு:- http://www.citizensparrow.in


இந்தச் சிட்டுக்குருவி தினத்தை வீட்டில், பள்ளியில் அலுவலகத்தில் எப்படியெல்லாம் கொண்டாடலாம் என்றறிய, இந்த இணைப்புக்குச் செல்லுங்கள்.-  www.worldsparrowday.org


சிட்டுக்குருவி கூடுகள், உணவளிப்பான் (Bird Feeder) போன்றவற்றை வாங்க:-  www.save.natureforever.org
(Bird Feeder க்கு தமிழ்ச்சொல் தெரியவில்லை; என் ஆக்கம்  உணவளிப்பான்! யாருக்கேனும் சரியான சொல் தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்)

முடிந்து போனதைப் பற்றி இனிப் பேசிப் பயனில்லை.சிட்டுக்குருவியை அழிவிலிருந்து மீட்க, இனி நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?’ என்று கேட்கிறீர்களா?

இதை……இதைத் தான்…… நான் எதிர்பார்த்தேன்.

உங்கள் இதயத்தின் ஓரத்தில் இச்சிறு உயிர் பிழைக்க உதவி செய்ய வேண்டும் என்ற துளி ஈரமிருந்தால் போதும்; நிச்சயமாக இதற்கு உங்களால் உதவ முடியும்.

எப்படி என்று அடுத்த பதிவில் விளக்குவேன்.

அடுத்த பதிவுக்குச் செல்ல...




 
(முதல் படம் நன்றி இணையம்)

Friday, 13 March 2015

“என்னைத் தூக்கிவிடுங்கள் அம்மா!” - குழந்தையின் அபயக்குரல்



(நான்கு பெண்கள் தளத்தில் 09/03/2015 வெளியான என் கட்டுரை)

01/03/2015 முதல் 08/03/2015 வரை புதுவையில் ஷில்பதரு (Shilpataru) கலைஞர்கள் குழு ஏற்பாடு செய்திருந்த கலைக் கண்காட்சியைக் காணும்  வாய்ப்பு எனக்குக் கிட்டியது.   

இந்நிகழ்ச்சிக்கு இவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த கரு, ‘மறுசுழற்சி கலை’ என்பதாகும்.

நாம் குப்பை என்று தூக்கி வீசும் பொருட்கள், இவர்களின் படைப்புத் திறன் மூலம் கவின்மிகு கலைபடைப்புகளாக உருமாற்றம் பெற்றிருந்தன.

வாசலில் எச்.சண்முகம் என்பவர் அடுத்த அடி (Next step) என்ற தலைப்பில் உருவாக்கி வைத்திருந்த மிகப்பெரிய கலை வடிவம், அனைவரின் கவனத்தையும் கவர்ந்தது. 

குப்பை மேலாண்மையில் (waste management) இனியும் நாம் கவனம் செலுத்தாவிட்டால், எதிர்கால பூமி எப்படியிருக்கும், நம் வருங்காலச் சந்ததிகளின் நிலை என்ன, சுற்றுச்சூழல் பற்றிய அக்கறை சிறிதுமின்றி எப்படிப்பட்ட பரிதாபமான சூழ்நிலையில் நம் குழந்தைகளை விட்டுச் செல்கிறோம் என்று காண்போரைச் சிந்திக்க வைத்தது அப்படைப்பு.   

நாம் தினமும் தொட்டியில் கொட்டும் மக்காத குப்பைகள், கழிவுப் பொருட்கள், சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்தும் நெகிழி (Plastic) பொருட்கள், மறுசுழற்சி செய்யப்படாத பொருட்கள் எல்லாமுமாக சேர்ந்து பூமியைக் குப்பை காடாக மாற்றி விட, நம் குழந்தை அதற்குள் மாட்டிக்கொண்டு வெளியேற முடியாமல் தவிக்கும் காட்சி, மனதை மிகவும் பாதித்தது.

கண்ணெதிரே சில அடி தூரத்தில் ஏணி இருந்தும், அதில் ஏற முடியாமல்,  குப்பை புதைகுழிக்குள் கால்களிரண்டும் அகப்பட்டுக் கொண்டு ‘என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்,’ ‘என்னைத் தூக்கிவிடுங்கள்,’ என்று குழந்தை அபயக்குரல் எழுப்புவது போன்ற தத்ரூபமான காட்சி, படைப்பாளரின் சமூக சிந்தனையைப் பறைசாற்றியதுடன், காண்போருக்குச் சுற்றுச்சூழல் பற்றிய விழிப்புணர்வையும் ஊட்டுவதாக அமைந்திருந்தது. 

தங்களுக்கும் அன்னை பூமியின் சுற்றுச்சூழலைக் காக்க வேண்டிய பொறுப்புணர்வு இருக்கிறது என்பதை  இக்கலைப் படைப்புகளின் மூலம் அருமையாக வெளிப்படுத்தியிருந்தனர் இக்கைவினைஞர்கள்.  

உடைக்கும், நாகரிகத்துக்கும் மட்டும் மேல் நாடுகளை காப்பியடிக்கும் நம்மவர்கள், நல்லவிஷயமான குப்பை மேலாண்மையை அவர்களிட மிருந்து கற்றுகொண்டால் என்ன?  இன்னும் சுற்றுச்சூழல் பற்றிய போதுமான விழிப்புணர்வு நம்மிடையே இல்லை என்பது வருந்தத்தக்க விஷயம்.

காய்கறிக் கழிவு, புல், பூண்டு போன்றவற்றிற்குப் பச்சைத் தொட்டி, மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய கழிவுகளைப் போட நீலத் தொட்டி,  மக்காத குப்பை, மறுசுழற்சி செய்யமுடியாத குப்பைகளுக்குக் கறுப்புத் தொட்டி என்று கலர்வாரியாக ஒவ்வொரு வீட்டிலுமே கழிவுகளைப் பிரித்துப் போட்டு விடுகிறார்கள். 

விற்கும் ஒவ்வொரு பொருளிலும் குத்தப்படும் முத்திரையைக்கொண்டு இது மறுசுழற்சி பொருளா இல்லையா என்பதை அறிந்து கொள்கின்றனர்.  செய்யக்கூடிய பொருள் என்றால் எத்தனை முறை ஏற்கெனவே மறுசுழற்சிக்கு உட்பட்டிருக்கிறது; இன்னும் எத்தனை முறை  செய்யமுடியும் என்பதை அதிலுள்ள எண்ணைப் பார்த்துத் தெரிந்து கொண்டு, அதற்கேற்றாற் போல் வகை பிரித்து தொட்டியில் போட, குப்பை மேலாண்மை எளிதாகிறது.

இக்காட்சியில் வைக்கப்பட்டிருந்த பொருட்கள் அனைத்துமே, தென்னை நார், தேங்காய் மட்டை, குரும்பைகள், பனை ஓலை, ஒயர், விபத்தின் போது சிதறி விழும் கண்ணாடித்துண்டுகள், சவுக்கு காய்கள், நெகிழி குவளைகள் போன்றவைகளை வைத்தே செய்யப்பட்டிருந்தன. 

நாம் வேண்டாம் என்று எரியும் பொருட்களிலிருந்து, இப்படியும் செய்ய முடியுமா என வியப்படைய வைத்தது ஒவ்வொரு படைப்பும்.  குப்பைகள் கலைப்பொருட்களாக மாறுவதன் மூலம், நம் குழந்தைகளின் படைப்புத்திறனும் தூண்டப்படுகிறது; குப்பையின் அளவும் குறைகிறது

நான் பார்த்து வியந்த கலைப் பொருட்களை, நீங்களும் பார்த்து மகிழ:-